تخمین‌ها می‌گویند حدود ۲۰ درصد از بیت‌کوین‌هایی که تا امروز استخراج شده، برای همیشه از دسترس خارج شده است؛ چون صاحبانشان رمز کیف پول خودشان را فراموش کرده‌اند. ارزش این دارایی‌های بی‌صاحب میلیاردها دلار است و همین رقم برای وسوسه کردن آدم‌ها کافی است. روی همین وسوسه، بازاری از ابزارهایی به نام «اسکنر کیف پول» شکل گرفته که ادعا می‌کنند رمز این کیف پول‌ها را پیدا می‌کنند و می‌توانند آن را به شما بفروشند. اما چنین ابزاری وجود ندارد؛ پشت این ادعا کلاهبردارانی نشسته‌اند که فقط دنبال پول شما هستند.
فرض کنید دستگاهی ساخته‌ام که روزی صدها میلیون تومان پول چاپ می‌کند. آیا منطقی است که این دستگاه را در یک کانال تلگرامی و به قیمتی خیلی کمتر به شما بفروشم؟ روشن است که نه؛ اما «اسکنرهای کیف پول» (Wallet Scanners) با همین ادعای غیرمنطقی کار می‌کنند. این ابزارها به شکل ربات تلگرامی، افزونه مرورگر یا اپلیکیشن و با ادعای پیدا کردن «عبارت بازیابی» (Seed Phrase)1 کیف پول‌های قدیمی یا گمشده به قربانیان فروخته می‌شوند.
کلاهبرداران برای باورپذیر کردن ماجرا، واقعیت را با دروغ ترکیب می‌کنند. آن‌ها روی این مسئله دست می‌گذارند که هزاران کیف پول رمزارز به خاطر فراموش کردن عبارت بازیابی گم شده‌اند. کلاهبرداران با تکیه بر همین داستان، ادعا می‌کنند که این کیف پول‌ها را در شبکه بلاکچین اسکن و پیدا می‌کنند. آن‌ها از داده‌های واقعی بلاکچین استفاده می‌کنند تا شما را متقاعد کنند؛ مثلاً آدرس یک کیف پول واقعی و پر از رمزارز را که سال‌ها تراکنشی نداشته، به شما نشان می‌دهند تا اعتمادتان را جلب کنند. اما نمایش موجودی یک کیف پول، هرگز به معنی داشتنِ کلید خصوصی آن نیست.
