سعی کنید تصویری از دنیای کامپیوتر را در ذهن مجسم کنید. چه چیزی به ذهنتان میرسد؟ احتمالا برای بسیاری این تصویر کلیشهای از مردی با لباس هودی، بنیانگذار استارتاپ نوپا، یا بروگرمر (Brogrammer) است. این کلیشه چنان پررنگ در ذهن ما نقش بسته است که مانند یک حقیقت انکارناپذیر دربارهی این صنعت بهنظر میرسد. اما این تصویر رایج نه تنها ناقص است، بلکه تصویریست نسبتا جدید که بخشی از تاریخ شگفتانگیز کامپیوتر را نادیده گرفته است.
دنیای تکنولوژی مدرن که امروز کاملا مردسالارانه دیده میشود، نه تنها وضعیت ابتدایی این صنعت نبود، بلکه نتیجهی الگویی پیچیدهای از تعصبات فرهنگی و ساختارهای اجتماعی مردسالارانه است. اما پرسش اینجاست: چه چیزی باعث شد حوزهای که روزگاری به عنوان «زمین بازی زنان» شناخته میشد، به مرور زمان به قلمروی مردان بدل گردد؟ این یادداشت در ادامه سایر یادداشتهای این بخش، تلاش دارد با رجوع به تاریخ، پاسخی برای عدم توازن سهم زنان از تکنولوژی بیابد.
پیش از آنکه کامپیوتر به شکل امروزی و یک ماشین شناخته شود، یک عنوان شغلی بود؛ و تا اوسط دههی ۱۹۴۰، این شغل تقریباٌ بهطور انحصاری در اختیار زنان بود. این «کامپیوترهای انسانی» پردازشگران دادهی اولیه بودند که محاسبات بسیار پیچیدهی ریاضی را با دست انجام میدادند؛ از دوران ویکتوریایی و یادداشتها آدا لاویس (Ada Lovelace) درباره ماشین تحلیلی تا ساخت جدولهای بالستیک در جنگ جهانی دوم و حتی محاسبهی مسیرهای موشک ناسا، تماما توسط زنها صورت میگرفت.