نوشدارو | آگاهی در جهان دیجیتال

هرچه ایجنت‌های هوش مصنوعی دسترسی بیشتری پیدا می‌کنند، اهمیت لایه‌ای که این دسترسی‌ها را کنترل می‌کند بیشتر می‌شود؛ نام این لایه‌ی کنترل دسترسی، «هارنس» است.

هکرها و مجرمان سایبری همیشه به دنبال نفوذ به جدیدترین سیستم‌ها هستند. به همین دلیل، گاهی استفاده از فناوری‌های قدیمی شما را از تیررس آن‌ها دور نگه می‌دارد.

مانیتورها هم به دنیای تبلیغات و ردیابی رسیدند؛ از نصب مخفیانه نرم‌افزار ال‌جی تا مانیتورهای هوشمندی که مثل تلویزیون شما را رصد می‌کنند.

جنبش «حق تعمیر» می‌گوید وقتی یک دستگاه خریده‌ایم، باید بتوانیم تعمیرش کنیم؛ اما محدودیت‌های برخی سازندگان، این اختیار را از کاربران و تعمیرکاران می‌گیرد.

بدافزارهای پلی‌مورفیک و متامورفیک با تغییر کد تلاش می‌کنند از آنتی‌ویروس‌ها فرار کنند؛ یکی بخشی از ظاهرش را عوض می‌کند و دیگری تقریباً خودش را از نو می‌نویسد.

تبلیغ همان کفشی که در سایتی دیگر دیده بودید، در اینستاگرام سبز می‌شود؟ متا شنود نمی‌کند؛ با این تنظیم‌ها جلوی جمع‌آوری اطلاعات را بگیرید.

علی‌اکسپرس بی‌صدا یک صدا در مرورگر پخش می‌کند تا از روی نحوه پردازش آن دستگاه شما را شناسایی کند؛ ردیابی‌ای که با پاک کردن کوکی‌ها متوقف نمی‌شود.

آنتروپیک اسکن امنیتی کد با قدرتمندترین مدلش، میتوس ۵، را برای مشتریان سازمانی عمومی کرد و ۳۵ میلیون دلار به امنیت نرم‌افزارهای متن‌باز اختصاص داد.

بسیاری از کاربران بدون آنکه حساب‌های خود را حذف کنند، آرام‌آرام حضورشان را در شبکه‌های اجتماعی کمرنگ‌تر کرده‌اند و دلایل خوبی هم برای این کار دارند.

پژوهشگران مغز ۵۶ جوان را حین تماشای ویدئوهای کوتاه اسکن کردند: درست وقتی لذت می‌بریم، ترمز درونی مغز خاموش می‌شود. شاید تقصیر اراده‌ی شما نبوده است.

پروژه «Don’t Paste The AI» با یک پیام ساده روی یک عادت تازه دست گذاشته است: پاسخ خام هوش مصنوعی را بدون خواندن و اضافه‌کردن نظر خودتان برای دیگران نفرستید.

کویشینگ نوعی فیشینگ است که لینک جعلی را پشت کد QR پنهان می‌کند و می‌تواند کاربر را به صفحه‌ای برای سرقت رمز، اطلاعات بانکی یا حتی دسترسی به حساب‌ها هدایت کند.