شنیدن خبر بد همیشه دردناک است. چه مرگ یک عزیز باشد، چه تصادف و چه حتی اخراج از کار. اما «نحوه بیان» این خبر می‌تواند شدت آشفتگی روانی، میزان احساس ناامنی و دشواری سازگاری با موقعیت جدید را کمتر یا بیشتر کند. به همین دلیل، انتقال خبر بد فقط یک‌جور «اطلاع‌رسانی» نیست؛ یک مهارت ارتباطی و روان‌شناختی مهم است.
وقتی انسان ناگهان با یک خبر بسیار ناخوشایند روبه‌رو می‌شود، بدن و مغز وارد وضعیت استرس حاد می‌شوند: ضربان قلب بالا می‌رود، تمرکز کم و پردازش اطلاعات سخت می‌شود. در چنین لحظه‌هایی ممکن است کارکردهای اجرایی مغز (مثل تصمیم‌گیری یا تمرکز) موقتاً افت کنند و واکنش‌های هیجانی پررنگ‌تر شوند.
به همین دلیل، دادن یک «پیش‌آگاهی کوتاه» و آماده‌سازی ذهنی او، به فرد کمک می‌کند تا ضربه‌ی خبر را بهتر مدیریت کند. در موارد نادر، استرس شدید می‌تواند با عوارض جسمی جدی همراه شود (مثل درد قفسه سینه یا تنگی نفس). بنابراین نحوه انتقال خبر فقط یک مسئله احساسی نیست، بلکه می‌تواند مستقیماً بر سلامت فرد هم تاثیر بگذارد.
