دادگاهی در آلمان رأیی داده که میتواند نگاه حقوقی به موتورهای جستوجو و چتباتهای هوش مصنوعی را تغییر دهد. ماجرا از یک مشکل در جستوجوی گوگل شروع شد: هوش مصنوعی گوگل که خلاصهای از مطالب را بالای نتایج جستوجو نشان میدهد، دو ناشر را به رفتارهای مشکوک، کلاهبرداری و سوءاستفادههای اشتراکی ربط داده بود؛ در حالی که در هیچکدام از منابع اصلی، چنین اتهامی علیه این ناشران مطرح نشده بود.
در جستوجوی عادی گوگل، مسئولیت محتوای هر سایت معمولاً برعهده گرداننده همان سایت است و گوگل فقط لینکهای مرتبط را به کاربر نشان میدهد. اما وقتی پای هوش مصنوعی وسط میآید و با ترکیب چند منبع مختلف، جملههای تازه میسازد، پرسشی مهم مطرح میشود: اگر این جملهها اشتباه باشند، چه کسی مسئول است؟ دادگاه منطقهای مونیخ میگوید در چنین شرایطی، مسئولیت میتواند بر عهده شرکت سازنده و گرداننده هوش مصنوعی باشد.
دادگاه میگوید در این پرونده، اطلاعات مربوط به چند شرکت دیگر با اطلاعات شاکیان مخلوط شده و هوش مصنوعی نتیجهای ساخته که به آن شکل در هیچکدام از منابع اصلی وجود نداشته است. به زبان ساده، هوش مصنوعی فقط یک متن را اشتباه نقل نکرده؛ بلکه با ترکیب اطلاعات مختلف، ادعایی تازه ساخته و همین ادعا به اعتبار دو شرکت آسیب زده است.
گوگل در دفاع از خود گفته بود که با نمایش یک هشدار، به کاربران یادآوری میکند خلاصههای هوش مصنوعی ممکن است اشتباه باشند و باید جداگانه بررسی شوند؛ اما دادگاه این استدلال را کافی ندانسته است. در عوض منطق دادگاه این است:
اگر منبع اصلی اصلاً چنین حرفی نزده باشد، قربانی نمیتواند از آن منبع شکایت کند. از طرف دیگر، تنها نهادی که میتواند سازوکار تولید این خلاصهها را تغییر دهد، خود گوگل است. بنابراین نمیشود مسئولیت خطا را به گردن کاربر یا سایتهای دیگر انداخت.
اهمیت این رأی فقط به گوگل محدود نمیشود. بسیاری از ابزارهای هوش مصنوعی، از چتباتها گرفته تا موتورهای جستوجوی هوشمند، در شرایط استفادهی خود مینویسند که «پاسخها ممکن است نادرست باشند و کاربر باید آنها را بررسی کند». اما این رأی میگوید چنین هشدارهایی همیشه برای رفع مسئولیت کافی نیست؛ مخصوصاً وقتی هوش مصنوعی ادعایی تازه میسازد که مستقیماً در هیچ منبعی نیامده است.
نظر بدهید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.