از ارسال «سلام» خالی تا کپی‌کردن جواب هوش مصنوعی؛ نگاهی به خرده‌عادت‌های آنلاین

اینترنت فقط با کد و سرور ساخته نشده؛ بخش مهمی از آن به رفتار آدم‌هایی بستگی دارد که پشت صفحه‌ها نشسته‌اند. از همان روزهای ابتدایی اینترنت، کاربران متوجه شدند اگر هرکس هر طور خواست پیام بدهد، سؤال بپرسد یا بحث کند، فضای آنلاین خیلی زود به محیطی آشفته تبدیل می‌شود. همین نیاز باعث شکل‌گیری مفهومی به نام نتیکت (Netiquette) یا «آداب معاشرت اینترنتی» شد؛ مجموعه‌ای از قواعد نانوشته برای رفتار محترمانه و مؤثر در فضای دیجیتال.

مبارزه با عادت‌های آزاردهنده؛ از No Hello تا امروز

یکی از ویژگی‌های جالب نتیکت این است که با تغییر فناوری، قواعد جدیدی هم به آن اضافه می‌شوند. سایت Don’t Paste The AI یکی از نمونه‌های تازه این روند است؛ پروژه‌ای کوچک که با یک پیام ساده از کاربران می‌خواهد پاسخ خام هوش مصنوعی را بدون خواندن، اصلاح یا اضافه‌کردن نظر شخصی برای دیگران ارسال نکنند.

این ایده شبیه موجی از پروژه‌های کوچک اینترنتی است که هرکدام یک رفتار رایج و آزاردهنده را هدف گرفته‌اند. برای مثال، No Hello از کاربران می‌خواست به‌جای فرستادن یک «سلام» خالی در پیام‌رسان‌ها، همان ابتدا درخواست خود را مطرح کنند؛ چون طرف مقابل مجبور می‌شد یک پیام دیگر ارسال کند تا بفهمد موضوع چیست. Don’t Ask To Ask هم به عادت «می‌توانم یک سؤال بپرسم؟» پرداخت؛ جمله‌ای که معمولاً فقط یک مرحله اضافه قبل از پرسیدن سؤال واقعی بود.

همان‌طور که زمانی کاربران یاد گرفتند در ایمیل عنوان مشخص بنویسند یا در پیام کاری فقط یک «سلام» نفرستند، حالا شاید یکی از مهارت‌های جدید عصر هوش مصنوعی این باشد که بدانیم چه زمانی از AI کمک بگیریم و چه زمانی اجازه بدهیم صدای خودمان شنیده شود.

راه و رسم درست استفاده از هوش مصنوعی در گفت‌وگوها

هیچ‌کس مخالف استفاده از فناوری نیست؛ اتفاقاً دستیارهای هوش مصنوعی برای مرتب‌کردن افکار، پیدا کردن ایده و ساخت پیش‌نویس ابزارهای مفیدی هستند؛ اما خروجی یک چت‌بات نباید بدون بررسی، جای فکر و نظر خودمان را بگیرد.

برای استفاده بهتر از هوش مصنوعی در گفت‌وگوها: