برای بیشتر مردم، جام جهانی یعنی فوتبال، هیجان، سفر و تماشای بازیها از نزدیک؛ اما پشت صحنه جام جهانی ۲۰۲۶، موضوع دیگری هم در جریان است: بهکارگیری مجموعهای از فناوریهای امنیتی و نظارتی در ورزشگاهها و شهرهای میزبان.
بر اساس گزارش WIRED، انتظار میرود در این دوره از جام جهانی ابزارهایی مانند دوربینهای هوشمند، سامانههای تشخیص چهره، فناوریهای ضد پهپاد، سگهای رباتیک و مرکزهای فرماندهی پیشرفته برای مدیریت جمعیت و تأمین امنیت به کار گرفته شوند. هدف رسمی این فناوریها، حفاظت از بازیکنان، تماشاگران و شهرهای میزبان است؛ اما در کنار این مزایا، این فناوریها چه پرسشهایی برای حریم خصوصی ایجاد میکنند؟
فراتر از چند دوربین در ورزشگاه
موضوع فقط نصب دوربینهای بیشتر نیست. فناوری تشخیص چهره، بسته به شیوه اجرا، میتواند از ورود سریعتر هواداران ثبتنامشده تا کاربردهای حساستر در محیطهای شلوغ استفاده شود. برخی سامانههای ضد پهپاد نیز برای شناسایی یا مختلکردن ارتباط پهپادها با کنترلر، به تحلیل سیگنالها متکی هستند.
کارشناسان حریم خصوصی میگویند در سامانههای ضدپهپاد، باید شفاف باشد آیا هنگام تحلیل یا اختلال در سیگنالها، اطلاعاتی از دستگاههای مردم جمعآوری میشود یا نه؛ و اگر چنین اطلاعاتی جمعآوری شد، چه نهادی به آن دسترسی دارد و تا چه زمانی نگهداری میشود.
ورزشگاههای مجهز به هوش مصنوعی
هوش مصنوعی قرار است نقشی محوری در کنترل جمعیت ایفا کند. ورزشگاه بوستون در حال راهاندازی سامانه تشخیص چهره است تا هواداران ثبتنامشده بتوانند با چهره خود وارد ورزشگاه شوند یا خرید کنند. در کنار این، سگهای رباتیک مجهز به دوربین و ابزارهای هوشمند نیز در برخی مراکز مرتبط با مسابقات برای پشتیبانی امنیتی مستقر خواهند شد.
وقتی اطلاعات در اتاق فرمان جمع میشوند
قراردادهای فناوری فقط به دوربین ختم نمیشوند. لنوو (Lenovo)، شریک رسمی فناوری فیفا، قرار است یک مرکز فرماندهی هوشمند با استفاده از «همزادهای دیجیتال» (Digital twins) بسازد تا حرکت جمعیت را لحظهبهلحظه پایش کند. شرکتهای دیگر نیز با تلفیق اطلاعات پهپادی و موقعیت زنده، سیستمهای نظارت یکپارچه ایجاد میکنند.
مدافعان این فناوریها معتقدند مدیریت رویدادی در ابعاد جام جهانی بدون ابزارهای پیشرفته امنیتی بسیار دشوار است. این استدلال تا حد زیادی قابل قبول است؛ اما نگرانیها از جایی آغاز میشود که شفاف نباشد چه اطلاعاتی جمعآوری میشود، چه کسانی به آن دسترسی دارند و این اطلاعات تا چه مدت نگهداری خواهند شد.
بعد از سوت پایان چه میشود؟
یکی از مهمترین دغدغههای فعالان حریم خصوصی این است که فناوریهایی که با عنوان اقدامات موقت امنیتی وارد شهرها میشوند، پس از پایان مسابقات نیز باقی بمانند. در چنین شرایطی، زیرساختهایی که برای چند هفته رقابت ورزشی ایجاد شدهاند، ممکن است بعدها به بخشی از سیستمهای دائمی نظارت شهری یا پلیسی تبدیل شوند.
نظر بدهید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.