زنگ خطر برای یک میلیون سایت وردپرسی؛ نفوذ بدافزار از طریق افزونه‌های محبوب

بریتانیا می‌خواهد شبکه‌های اجتماعی را برای زیر ۱۶ ساله‌ها محدود کند؛ قانونی که از کودکان محافظت می‌کند، اما همزمان حریم خصوصی بقیه را به خطر می‌اندازد.

شبکه‌های اجتماعی با «حفاری دوپامین» از ذهن ما لذت‌های سریع و ارزان استخراج می‌کنند؛ لذت‌هایی که در لحظه شیرین‌اند، اما به آرامی تمرکز و آرامش را فرسوده می‌کنند.

گاهی هوش مصنوعی مثل یک دوست چاپلوس دائم تاییدمان می‌کند! اما مشکل فقط از کارکرد این ربات‌ها نیست؛ گاهی جمله‌بندی و نحوه‌ی پرسش ما است که ایراد دارد.

پروژه‌ی متن‌باز AgentDoG فریم‌ورکی سبک‌ و مقیاس‌پذیر است که چالش‌های امنیتی عامل‌های هوشمند را برطرف می‌کند؛ ابزاری معرکه برای برنامه‌نویسان و کسب‌وکارها.

گوگل با تغییراتی تازه به دنبال کنترل بیشتر بر اطلاعات جمع‌آوری‌شده از کاربران است و حتی می‌خواهد برخی از اطلاعات شما را به خورد هوش مصنوعی بدهد.

با وجود هیاهوی هوش مصنوعی، آمارها نشان می‌دهند فقط بخشی از مردم به‌طور فعال از آن استفاده می‌کنند و بسیاری هنوز با تردید، نگرانی یا بی‌میلی از دور نظاره‌گرند.

پروژه کرل، یکی از ابزارهای حیاتی اینترنت، برای یک ماه دریافت گزارش‌های امنیتی را متوقف می‌کند تا کارمندان خسته کمی نفس راحت بکشند…

چند نقطه و خط‌تیره کافی بود تا گراک دستور مخربی را بی‌خطر تفسیر کند و بعد یک ربات معامله‌گر، ۱۵۰ هزار دلار پول بی‌زبان را بدون نظارت انسانی انتقال دهد!

با قیمت بالای موبایل، طبیعی‌ست که خیلی‌ها نگران سلامت باتری گوشی باشند؛ اما مهم‌ترین دشمن باتری همیشه شارژر نیست، خیلی از اوقات گرماست!

محتوایی که هر روز در پلتفرم‌های اجتماعی یا کانال‌های خبری می‌خوانیم و می‌بینیم، مانند غذایی است که وارد بدن می‌کنیم؛ می‌تواند مغذی باشد یا به روان آسیب بزند!

یک پژوهش جدید نشان می‌دهد حتی پیشرفته‌ترین مدل‌های هوش مصنوعی در بیش از نیمی از اوقات بر سر یک حقیقت ساده به پاسخ مشترک نمی‌رسند…

مهاجمان آنلاین ترفندی جدید دارند: آن‌ها با جاسازی متن‌های ممنوعه در دل بدافزارها، کاری می‌کنند که ابزارهای امنیتی هوش مصنوعی از بررسی آن‌ها طفره بروند.