بهتازگی مارک گورمن، خبرنگار بلومبرگ، گزارش داده است که احتمالا نخستین سختافزار اختصاصی اوپنایآی (OpenAI)، یک اسپیکر هوشمند شارژی با رفتاری «شبیه به انسان» خواهد بود. برای شرکتی که هنوز به سوددهی نرسیده است، ورود به بازار سختافزار دقیقاً همان مأموریت حاشیهای و خطرناکی به نظر میرسد که مدیران پیشین از آن میترسیدند.
این دستگاه چه تفاوتی با اسپیکرهای هوشمند معمولی دارد؟
بر اساس گزارش بلومبرگ، اسپیکر هوشمند اوپنایآی فقط یک بلندگوی ساده برای پخش موسیقی نیست. این دستگاه به دوربین، حسگرهای محیطی برای درک فضای اطراف، باتری قابلشارژ و حتی قطعات مکانیکی با قابلیت حرکت خودکار مجهز است.
شرکت سازنده باور دارد که ویژگی متمایزکنندهی این محصول، شخصیت آن و تواناییاش در برقراری ارتباط انسانی با کاربران است. بر اساس گزارش، این دستگاه قرار است به دوربین، حسگرهای محیطی، باتری شارژی و قطعاتی با امکان حرکت مجهز باشد؛ مدلی که برخلاف دستیارهای صوتی قدیمی، مجبور نیست برای پاسخدادن تا پایان کامل حرف کاربر منتظر بماند؛ میتواند همزمان گوش کند و پاسخ بدهد.
معمای بزرگ؛ چرا ورود به بازاری که در حال مرگ است؟
بخش عجیب ماجرا اینجاست که بازار اسپیکرها و نمایشگرهای هوشمند سالهاست که دیگر رشد نمیکند. پس از سال ۲۰۲۲ که غولهای فناوری به رهبری آمازون بیش از ۱۰۰ میلیون دستگاه روانهی بازار کردند، حجم عرضهی این محصولات به چند ده میلیون دستگاه در سال سقوط کرده است.
از سوی دیگر، کاربرد این دستگاهها در خانهها بسیار ساده مانده است. بیشتر مردم از اسپیکرهای هوشمند فقط برای پخش موسیقی، پادکست، تنظیم تایمر یا پرسیدن وضعیت آبوهوا استفاده میکنند.
هدف فقط فروش یک اسپیکر نیست!
اگر بازار اسپیکرهای هوشمند سودآور نیست و بر اساس گزارشی از رویترز، اوپنایآی هم به سرمایهگذاران گفته انتظار ندارد پیش از سال ۲۰۳۰ به سوددهی برسد؛ چرا این شرکت میخواهد اسپیکر بسازد؟
یکی از توضیحهای احتمالی این است که اوپنایآی میخواهد از وابستگی کامل به گوشی، مرورگر و محصولات شرکتهای دیگر خارج شود. برخی از تحلیلگران معتقد هستند محصولی شبیه اسپیکر میتواند کمهزینهترین نقطه شروع برای ورود این شرکت به بازار سختافزار باشد.
در نهایت
فعلاً هیچچیز دربارهی تاریخ عرضهی دقیق یا موفقیت این دستگاه قطعی نیست؛ اما آنچه روشن است، تلاش شرکتهای فناوری برای پیدا کردن راههای جدید جهت حضور فیزیکی در زندگی روزمرهی ماست؛ تلاشی که بیش از آنکه برای رفع نیازهای ما باشد، برای بقای خود آنها در بازار پرهزینهی هوش مصنوعی است.
