دیروز در نوشدارو خبر هک بایننس را منتشر کردیم؛ حمله‌ای که به برآورد خود این صرافی حدود ۶.۳ میلیارد دلار دارایی را درگیر کرده بود. حالا که جزئیات بیشتری منتشر شده، این ماجرا را کالبدشکافی می‌کنیم تا ببینیم در جزئیات چه اتفاقی افتاد و هکرها کارشان را چطور انجام دادند.
شرکت‌های فعال در حوزه‌ی رمزارز و بازرسان امنیتی، در رقابتی نفس‌گیر با زمان تلاش می‌کنند پس از وقوع بزرگ‌ترین سرقت رمزارزی تاریخ، میلیاردها دلار پول دیجیتال سرقت‌شده را مسدود و ردیابی کنند. روز پنج‌شنبه، حوالی ساعت ۴ بعدازظهر به وقت شرق آمریکا، هکرها عملیاتی برق‌آسا آغاز کردند و حدود ۶.۳ میلیارد دلار رمزارز را که در چندین بلاکچین مختلف پخش شده بود، از کیف‌پول‌های متعلق به صرافی بایننس بیرون کشیدند.
بلافاصله پس از این سرقت، بایننس به‌عنوان بخشی از تحقیقات خود درباره‌ی این نفوذ، تمام واریزها و برداشت‌ها را در سرویس‌هایش به حالت تعلیق درآورد و اعلام کرد که در حال شناسایی عاملان این رخنه است.
این صرافی به همراه دیگر شرکت‌های رمزارزی اعلام کرده‌اند که تاکنون توانسته‌اند حدود نیمی از دارایی‌های سرقت‌شده را مسدود (Freeze) کنند؛ اقدامی که عملاً مانع از جابه‌جایی بیشتر پول یا نقد کردن آن توسط هکرها می‌شود. با این حال، احتمالاً امکان مسدود کردن بخش بزرگی از رمزارزهای باقی‌مانده وجود نخواهد داشت.
۲۰ دقیقه‌ی سرنوشت‌ساز و تمرین قبل از عملیات
بر اساس تحلیل شرکت رهگیری رمزارز «تی‌آراِم لبز»، بخش عمده‌ی رمزارزها در تاریخ ۲۹ اکتبر و در بازه‌ای حدوداً ۲۰ دقیقه‌ای به سرقت رفته‌اند. طبق بررسی‌ها، کیف‌پول‌های متعلق به بایننس در حداقل ۱۰ بلاکچین مختلف از جمله اتریوم (Ethereum)، بیت‌کوین (Bitcoin)، ترون (Tron) و سولانا (Solana)، تخلیه شده و دارایی‌ها به چندین آدرس که تحت کنترل یک مهاجم واحد بوده، ارسال شده‌اند.
اما این سرقت ۲۰ دقیقه‌ای، نتیجه‌ی ساعت‌ها برنامه‌ریزی دقیق بود. به گفته‌ی تی‌آراِم لبز، مقدمات این حمله دست‌کم ۳۶ ساعت پیش از سرقت آغاز شده بود:
- یکی از کیف‌پول‌های مهاجم طی یک دوره‌ی آزمایشی و پیش از گسترش عملیات، سه برداشت کوچک دریافت کرده بود؛
- در ساعات اولیه‌ی ۲۹ اکتبر، مهاجم نخستین قطعه‌کد حمله را مستقر و آن را روی دو کیف‌پول آزمایش کرد؛
- کمی بعد در همان روز، نسخه‌ی نهایی کد را روی کیف‌پول سوم تمرین کرد و دارایی‌های آزمایشی را دوباره به خودش بازگرداند؛
- تنها چهار ساعت پس از این تمرین نهایی، همان کد روی یکی از «کیف‌پول‌های گرم» (Hot Wallets) بایننس نصب شد.
کیف‌پول‌های گرم، کیف‌پول‌های رمزارزی متصل به اینترنت هستند که به صرافی‌ها اجازه می‌دهند درخواست‌های برداشت مشتریان را پردازش کنند. تحلیلگران می‌گویند تمام این دارایی‌ها از کیف‌پول‌های گرم در بلاکچین‌های آسیب‌دیده تخلیه شده‌اند.
ردپای هکرهای کره‌ی شمالی و لپ‌تاپ آلوده
سه شرکت رهگیری رمزارز خیلی سریع این حمله را به هکرهای کره‌ی شمالی نسبت دادند. تام رابینسون، دانشمند ارشد و هم‌بنیان‌گذار شرکت «الیپتیک» می‌گوید:
اگر کره‌ی شمالی پشت این ماجرا باشد، همین یک سرقت به تنهایی کل رمزارزهایی را که این حکومت تا به امروز سرقت کرده است، تقریباً دو برابر می‌کند.
تام رابینسون، هم‌بنیان‌گذار شرکت Elliptic
تاکتیک‌های به‌کاررفته در این هک، شباهت زیادی به روش‌های پیشین یک زیرمجموعه‌ی زبده از هکرهای کره‌ی شمالی موسوم به «تریدر تریتور» دارد. دو شرکت تی‌آرام لبز و «چینالیسیس» معتقدند تریدر تریتور ممکن است پشت این حمله باشد؛ در حالی که رابینسون می‌گوید الیپتیک هنوز حمله را به‌طور مشخص به این گروه خاص ربط نداده، اما هم‌پوشانی‌هایی در فعالیت‌ها مشاهده کرده است.
سال گذشته نیز اف‌بی‌آی (FBI) همین گروه را مسئول هک ۱.۵ میلیارد دلاری صرافی «بای‌بیت» معرفی کرده بود.
البته نه بایننس و نه مقامات قضایی و انتظامی، هنوز هیچ ارتباط مشکوکی میان این حمله و هکرهای کره‌ی شمالی را رسماً تایید نکرده‌اند. بایننس با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که تمام خسارت‌های ناشی از این هک را جبران خواهد کرد و در حال همکاری با نهادهای قانونی برای شناسایی مقصران است.
به گفته‌ی رابینسون، بایننس اعلام کرده که حمله از لپ‌تاپ آلوده‌ی یک مهندس آغاز شده است. هدف قرار دادن کارکنان شرکت‌های رمزارزی، امضای شناخته‌شده‌ی گروه تریدرتریتور است. مهاجم درست مانند حمله‌ی بای‌بیت، کیف‌پول خود را از طریق سرویس «تورنادو کش» تامین مالی کرده و حمله را از قبل تمرین کرده بود.
قوی‌ترین مدرک فنی زمانی به دست آمد که بازرسان چینالیسیس به صورت زنده مشاهده کردند وجوه سرقت‌شده از بایننس، با وجوه سرقت‌شده در رخنه‌ی ماه گذشته‌ی صرافی «بیت‌گت»، که پیش‌تر به عوامل کره‌ی شمالی نسبت داده شده بود، در هم آمیخته شد.
سرنوشت میلیاردها دلار پول مسدودنشده
در حالی که در ساعات اولیه‌ی پس از حمله حدود ۳ میلیارد دلار رمزارز مسدود شد، هکرها همچنان می‌توانند مبالغ هنگفتی را با خود ببرند؛ چرا که امکان مسدودسازی تمام رمزارزها وجود ندارد. پژوهش‌های چینالیسیس نشان می‌دهد که الگوهای پول‌شویی بی‌سابقه‌ای در جریان است و پردازش سریع هزاران تراکنش نشان می‌دهد که مهاجمان از «اتوماسیون برای پنهان کردن ردپای پول» استفاده می‌کنند.
رابینسون توضیح می‌دهد که تاکنون حدود ۲.۸ میلیارد دلار (معادل حدود ۴۴ درصد از کل مبلغ سرقت‌شده) توسط شرکت‌ها و صرافی‌های رمزارزی مسدود شده که تقریباً تمام آن شامل «استیبل‌کوین‌ها» است. او در پایان می‌گوید:
۳.۳ میلیارد دلار باقی‌مانده عمدتاً شامل بیت‌کوین، اتر و ریپل است که هیچ‌کس توانایی مسدود کردن آن‌ها را ندارد. جلوی این دارایی‌ها را تنها زمانی می‌توان گرفت که به یک صرافی یا سرویس دیگر برسند. بخشی از این پول‌ها در ماه‌های آینده شکار خواهند شد، اما انتظار ندارم سهم دارایی‌های مسدودشده خیلی بیشتر از این افزایش پیدا کند.
استیبل‌کوین (Stablecoin) نوعی رمزارز با ارزش ثابت (معمولاً معادل یک دلار آمریکا) است که توسط یک شرکت مرکزی صادر می‌شود؛ به همین دلیل شرکت صادرکننده می‌تواند در مواقع سرقت، دارایی‌های موجود در آدرس هکر را از راه دور قفل و مسدود کند.
آدرس مطلب: https://nooshdaroo.ir/news-opinion/binance-hack-how-it-happened/
نظر بدهید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.