آکادمی کالجهای سلطنتی پزشکی (AOMRC) یک نهاد هماهنگکننده در بریتانیا و ایرلند است که وظیفه تعیین استانداردهای آموزش پزشکی و ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران را بر عهده دارد.
حالا این آکادمی در یک گزارش جدید میگوید که اثرات مخرّب شبکههای اجتماعی بر سلامت جوانان و نوجوانان، اکنون به اندازه مصرف سیگار به یکی از نگرانیهای اصلی و مشترک جامعه پزشکی تبدیل شده است.
جالب است بدانید که این گزارش از پزشکان میخواهد که در زمان ویزیت کودکان و نوجوانان، درباره میزان استفاده آنها از صفحات نمایش و شبکههای اجتماعی سوال کنند و اطلاعات آن را ثبت کنند.
در این بیانیه آمده که پزشکان اثرات انباشته و بلندمدت آسیبهای دیجیتال را بهوضوح در مراجعان خود مشاهده میکنند؛ اثراتی که سلامت روان، خواب، رشد عصبی، رفتار، روابط اجتماعی و عملکرد خانواده را هدف قرار میدهد.
پزشکان بهطور فزایندهای گذراندن وقت بیرویه در فضای دیجیتال را عامل مهمی در بروز اضطراب، بدخلقی و افسردگی، خودآزاری، اختلالات خوردن، مشکلات خواب، نقص توجه، نگرانیهای مرتبط با ایمنی و فرار از مدرسه میدانند.
بهترین واکنش ما در جایگاه پدر و مادر چیست؟
شاید اولین راهحلی که به ذهن برسد، گرفتن گوشی، قطع اینترنت و یا ممنوعیت کامل استفاده از شبکههای اجتماعی باشد. دولتهای مختلف در سراسر جهان (مانند دولت استرالیا) تلاش کردند دسترسی افراد زیر ۱۶ سال را به پلتفرمهایی مانند اینستاگرام و تیکتاک مسدود کنند، اما تجربهی عملی نشان داد که این رویکرد سلبی کارایی ندارد. آمارها میگویند بیش از ۶۰ درصد از نوجوانان موفق شدند محدودیتها را دور بزنند و به فعالیت خود در شبکههای اجتماعی ادامه دهند.
متخصصان هشدار میدهند که ممنوعیت مطلق، نه تنها صورتمسئله را پاک میکند، بلکه خطرات تازهای میآفریند. وقتی نوجوان با یک دیوار ممنوعه روبهرو میشود، برای دور زدن آن ممکن است به زوایای تاریکتر و ناامنتر اینترنت سوق پیدا کند. از سوی دیگر، فرزندی که در محیطی ایزوله بزرگ میشود، در سنین بالاتر بدون هیچ مهارت و تجربهای ناگهان وارد دنیای بیحدومرز آنلاین خواهد شد و آنجا بیدفاعتر میماند.
چرا «سن زیر دو سال» خط قرمز موبایل و تلویزیون برای کودک است؟
بنابراین در عوض باید روی راهکارهایی متمرکز بود که آسیبها را به تدریج کاهش میدهند و حداقل میرسانند.
والدین چه کنند؟
به جای ترسیدن یا اعمال ممنوعیتهای سختگیرانه، باید رویکردی هدفمند و نظارتی در پیش بگیرید. شما میتوانید با استفاده از تنظیمات موبایل یا شبکههای اجتماعی، خطرات را به حداقل برسانید:
- مدیریت زمان به جای قطع دسترسی: در خانواده توافق کنید که دسترسی به شبکههای اجتماعی و پیامرسانها در ساعات مشخصی از شب (مثلاً از ساعت ۱۰ شب به بعد) محدود باشد. این خاموشی شبانه، جلوی بیخوابی و استرسهای پنهان نوجوان را میگیرد.
- غیرفعال کردن تلههای اعتیادآور: پلتفرمها ابزارهایی دارند که کاربر را در چرخهی بیپایان تماشا گیر میاندازند. قابلیتهایی نظیر پخش خودکار ویدیوها (Auto-play) و اسکرول بینهایت (Infinite scrolling) را در تنظیمات گوشی و برنامههای فرزندتان محدود یا غیرفعال کنید.
- گفتوگوی بدون قضاوت: به جای اینکه نقش پلیس را بازی کنید، به فرزندتان دربارهی اینکه چرا برخی محتواها یا برنامهها ساخته شدهاند تا وقت او را بدزدند و برایش مناسب نیستند، آگاهی بدهید.
