تا چند سال پیش تصور میشد هرچه فناوریِ بیشتری وارد کلاس درس شود، یادگیری هم بهتر خواهد شد. حداقل در برخی از مدارس، تبلتها و لپتاپها جای دفتر و کتاب کاغذی را گرفتند. اما به مرور به این نتیجه رسیدیم که کاش بهجای این همه دستگاه دیجیتال، بچهها دوباره مانند گذشته با همان دفتر و مداد درس میخواندند. جالب است بدانید که این احساس در بسیاری از نقاط دنیا مشترک است و حالا در لسآنجلس به یک قانون تبدیل شده.
هیئت مدیرهی مدارس دولتیِ شهر لسآنجلس بهتازگی طرحی با عنوان «استفادهی هدفمند از فناوری» تصویب کردهاند. این طرح، استفاده از رایانه، لپتاپ و تبلت در کلاسهای درس را محدود و برای هر پایهی تحصیلی، زمان مشخصی برای استفاده از صفحهنمایش تعیین میکند.
ممنوعیت کاملِ دستگاههای دیجیتال برای برخی پایهها
بر اساس این مصوبه، استفاده از هر نوع دستگاه دیجیتال برای دانشآموزان مهدکودک و کلاس اول به طور کامل ممنوع میشود.
همچنین استفاده از دستگاههای اختصاصی برای هر دانشآموز، مانند لپتاپهای «کرومبوک» (Chrome Book)، در پایههای دوم تا پنجم نیز تا حد زیادی محدود خواهد شد. هدف این است که دانشآموزان در سالهای ابتدایی مدرسه، زمان بیشتری را به فعالیتهای آموزشی بدون صفحهنمایش اختصاص دهند و در واقع زندگی متعادلتری تجربه کنند.
بازنگری در ویدیوهای آموزشی و پلتفرمهای آنلاین
نسخهی جدید دستورالعملها فقط به محدود کردن دستگاهها خلاصه نمیشود. در این سیاست آموزشی، موارد زیر نیز بررسی و محدود خواهند شد:
- استفاده از ویدیو در برنامههای درسی
- دسترسی به پلتفرمهای پخش ویدیو مانند یوتیوب
- استفاده از بازیهای آنلاین در کلاس
- دسترسی به شبکههای اجتماعی
این دستورالعمل در سال تحصیلی ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ برای همه دانشآموزان اجرا خواهد شد. جالب اینکه هر سال در قواعد بازنگری خواهد شد و مدارس موظفاند میزان استفادهی دانشآموزان از صفحهنمایش را ثبت کنند و این اطلاعات را در اختیار والدین بگذارند.
در آخر: چرا مدارس به فکر اعمال محدودیت افتادند؟
یکی از دلایل اصلی تصویب این طرح، افزایش نگرانیها درباره تاثیر استفادهی زیاد از صفحهنمایش بر سلامت و تمرکز کودکان است. مطالعات اخیر نشان میدهد که بین استفادهی طولانیمدت از نمایشگرها و بروز مشکلات جسمی، روانی و افت تحصیلی، ارتباط مستقیمی وجود دارد.
سیاستگذاران آموزشی با یک رأیگیری قاطع، حمایت خود را از این محدودیتها اعلام کردند. نمایندهی یکی از هیئتهای آموزشی در جریان تصویب این قانون گفت:
ما به خوبی میدانیم که فناوری قرار نیست از زندگیمان حذف شود و در جای خود میتواند ابزار قدرتمندی در کلاس درس باشد. ما قصد نداریم به عقب برگردیم؛ بلکه میخواهیم با بازنگری در نحوهی سپری شدن زمان دانشآموزان جلوی نمایشگرها، مطمئن شویم از روشی استفاده میکنیم که واقعاً به یادگیری بهتر آنها کمک میکند.
به نظر شما، محدود کردن صفحهنمایش در کلاسهای درس میتواند به یادگیری بهتر دانشآموزان کمک کند یا برعکس، آنها را از مهارتهای دیجیتال دور میکند؟ برای ما بنویسید.
یک پاسخ
|
بنظرم توی این دوره زمونه که اکثریت افراد حتی سنین پایین مثل دانش آموزان و کودکان از دستگاه های دیجیتال استفاده میکنن.
مهم ترین موضوع اینکه مهارت و سواد دیجیتال این نسل و این گروه سنی خاص در حد مطلوبی باشه و بعد در باقی موارد کنترل و محدودیت در استفاده اعمال بشه.
اینکه در فضایی مثل مدارس استفاده از دستگاه دیجیتال با صفحه نمایش با هدف آموزش به دانش آموزان استفاده بشه، قطعا میتونه خیلی مفید باشه. و شاید میشه گفت مهارت های دیجیتال دیگه جزو مهارت هایی شده که نیاز کلاس درسی مخصوص به خودش داشته باشه.
اینکه برای مدیریت و کاهش استفاده از دانش آموزان از وسایل دیجیتال با صفحه نمایش صرفا محدودیت و کنترل اعمال بشه بی فایده هست. مگر اینک برنامه های درکنارش برای آموزش استفاده به میزان درست از این وسایل به کودکان داده بشه.