در دنیای فناوری بعضی باورها مثل یک سنت قدیمی نسل به نسل منتقل میشوند. یکی از این باورهای ریشهدار، وسواس بستن برنامههای پسزمینه است. انگار که وظیفهای مقدس روی دوش ماست تا هر چند دقیقه یکبار، لیست اپلیکیشنهای باز را پاکسازی کنیم!
در طرف دیگر مهندسان گوگل و کارشناسان فناوری میگویند که این کار را نکنید؛ اندروید خودش مدیر توانایی است و میداند چطور منابع را مدیریت کند.
سوال اینجاست که حق با کیست؟ آیا بستن برنامههای پسزمینه در اندروید واقعا به بازدهی بهتر گوشی کمک میکند؟ یا باید فراموشش کنیم؟ سایت Phone Arena برای اینکه یک بار برای همیشه به این معما پاسخ دهد، سراغ یک آزمایش عملی رفته: یک هفته زندگی با تلفن هوشمند، بدون بستن برنامههای پسزمینه.
ادعای رسمی اندروید چیست؟
گوگل و مستندات اندروید همیشه روی چند نکته تاکید دارند:
- بستن دستی برنامهها لازم نیست.
- سیستمعامل خودش هوشمند تصمیم میگیرد کی یک برنامه را متوقف کند و کدام را باز نگه دارد.
- باز بودن برنامهها در حافظه بهتر است تا راهاندازی دوباره آنها را از صفر.
این یعنی اندروید مدیری خبره است که میداند کدام کارمند را سر کار نگه دارد و کدام را مرخص کند؛ بدون اینکه نیاز باشد شما دخالت کنید.
تجربه عملی کاربران چه میگوید؟
بسیاری از کاربران بهخصوص آنهایی که گوشیهای قدیمی یا میانرده دارند، تجربههایی خلاف این ادعا داشتهاند. آنها میگویند در صورت نبستن اپهای پسزمینه:
- برخی مواقع شارژ باتری با سرعت عجیبی کم میشود.
- سرعت اجرای برنامههای دیگر اُفت میکند.
- موقع باز گذاشتن چند برنامهی پرمصرف، مثل بازیها گوشی داغ میکند.
به بیان ساده اندروید که قرار است مدیری هوشمند باشد، گاهی کارش را درست انجام نمیدهد.
آزمایش شروع میشود: یک هفته زیر ذرهبین
برای اینکه آزمایش ما به شرایط واقعی نزدیک باشد، گوشی پیکسل 6A را انتخاب کردیم؛ سرباز میانردهای که خیلی قدیمی نیست و هنوز از نفس نیفتاده اما آنقدر هم قوی نیست که ضعفهای سیستمعامل را پنهان کند. از همه مهمتر این گوشی ساخته خود گوگل است؛ پس باید بهینهترین نسخه اندروید را اجرا کند.
قوانین آزمایش ساده بود:
۱. به مدت یک هفته هیچ برنامهای را به صورت دستی نمیبندم، مگر اینکه خود برنامه دچار مشکل شود.
۲. مثل همیشه از گوشی استفاده میکنم: شبکههای اجتماعی، عکاسی، مسیریابی و کمی هم بازی.
۳. عملکرد گوشی، مصرف باتری و هر رفتار غیرعادی را به دقت یادداشت میکنم.
نتایج آزمایش چه میگوید؟
آنچه به دست آمد ترکیبی از نتایج شگفتانگیز و کمی ناامید کننده بود:
- روز اول: گوشی کمی داغتر از همیشه شد، درست شبیه لپتاپی که مدتها روی پا گذاشته باشید.
- روز دوم: اندروید خودش نیمهشب تعدادی برنامه را بست؛ جالب اینجاست بعضی برنامههای مهم بسته شدند اما برنامههای کماستفاده سر جایشان باقی ماندند.
- روز سوم: گوشی به قدری گرم شده بود که احساس میکردم آجری داغ در دست گرفتهام. حتی خود سیستمعامل پیامی با هشدار داغ شدن بیش از حد و افت کارایی نشان داد؛ چیزی که در همه سالهای استفاده از موبایل ندیده بودم.
- روز پنجم: برای عکاسی با گوشی بیرون رفته بودم اما برنامههای پسزمینه باعث شدند کارایی دستگاه به شکل آزاردهندهای افت کند. در نهایت مجبور شدم آنها را دستی ببندم.
پاسخ به پرسش اصلی
بعد از یک هفته کلنجار با گوشی به این نتیجه رسیدم که پاسخ به سؤال باید برنامههای پسزمینه را ببندیم، بله یا خیر ساده نیست. جواب چیزی شبیه این است:
- برنامههای سبک مثل پیامرسانها یا مرورگر وب نیازی به بستهشدن ندارند. حضورشان در پسزمینه فشار زیادی به گوشی نمیآورد.
- بستن دستی برنامههای سنگین مثل بازی گرافیکی، اپلیکیشن تدوین ویدئو یا نقشه آنلاین لطفی است که در حق گوشی میکنید. همینها گوشی را داغ کرده و مصرف باتری را بالا میبرند.
- در روزهای گرم یا در صورت استفاده از قابهای ضخیم، بستن دستی برنامههای پسزمینه از داغ شدن بیش از حد دستگاه جلوگیری میکند.
- در گوشیهای قدیمی یا میانرده با رم محدود، مدیریت دستی برنامههای پرمصرف مؤثرتر است.
- اندروید در نسخههای جدید نسبت به گذشته بهتر مدیریت میکند؛ اما هنوز بیعیب نیست. بنابراین و با عرض پوزش، بستن دستی بعضی برنامهها همچنان توصیه میشود.
در پایان
اندروید در مدیریت وظایف روزمره بسیار بهتر از گذشته شده اما هنوز هم در کارهای سنگین به کمک ما نیاز دارد. شاید روزی هوش مصنوعی آنقدر پیشرفت کند که اندروید ذهن ما را بخواند و بداند کدام برنامه را چه زمانی ببندد.
تا آن روز مدیریت اپهای سبک را به اندروید بسپارید اما برای برنامههای سنگین، خودتان فرماندهی را به دست بگیرید!
نظر بدهید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.