یک پژوهشگر امنیتی اخیراً با استفاده از کامپیوتر کوانتومی، موفق به شکستن کلید رمزنگاری ۱۵ بیتی شده تا ثابت شود که سپر اصلی محافظ داراییهای دیجیتال، یعنی رمزنگاری منحنی بیضوی، نفوذپذیر است.
اگرچه سیستمهای عملیاتی مانند بیتکوین از کلیدهای پیچیدهتر ۲۵۶ بیتی استفاده میکنند، اما این حملهی موفق نشان داد که خطر کوانتومی دیگر نه یک فرضیه، بلکه نوعی «بمب ساعتی» است که به سرعت به لحظهی انفجار آن و تحت تاثیر قرار گرفتن زیرساختها نزدیک میشویم.
بزرگترین حملهی کوانتومی به رمزنگاری؛ چه اتفاقی افتاد؟
«جانکارلو لیلی» کلید «رمزنگاری منحنی بیضوی ۱۵ بیتی» را با کمک رایانه کوانتومی عمومی شکسته است. این الگوریتم، اساس همان ساز و کاریست که امنیت امضاهای دیجیتال را در بیتکوین، اتریوم و بسیاری از شبکههای بلاکچین تامین میکند.
این دستاورد که توسط استارتاپ امنیتی «پراجکت الون» (Project Eleven) هم مستقلاً تأیید شده، «بزرگترین حمله کوانتومی به این نوع رمزنگاری» محسوب میشود و پژوهشگر پشت پروژه هم جایزهای معادل یک بیتکوین دریافت کرده است.
جهش چشمگیر در رمزگشایی کوانتومی
رایانههای کوانتومی همواره به عنوان تهدیدی بالقوه برای امنیت اطلاعات دیجیتال شناخته شدهاند. برای درک مقیاس این پیشرفت، باید بدانید تا ۶ ماه پیش، رکورد شکستن این نوع رمزنگاری تنها ۶ بیت بود که توسط پردازنده ۱۳۳ کیوبیتی شرکت IBM انجام شد.
رکورد جدید با شکستن کلید ۱۵ بیتی، محدوده جستوجو را ۵۱۲ برابر افزایش داده و نشان میدهد که اجرای نسخههای سبُک «الگوریتم شور» روی سختافزارهای کوانتومی، کاملاً عملیاتی خواهد بود.
الگوریتم شور یک فرمول ریاضی ویژهی کامپیوترهای کوانتومی است که میتواند مسائل بسیار پیچیده را در چند دقیقه حل کند و رمزهای دیجیتال را بشکند. برای مقایسه، حل همین مسائل ریاضی برای کامپیوترهای معمولی میلیونها سال زمان خواهد برد!
آیا سرمایه دیجیتال شما در خطر است؟
با وجود این پیشرفت مهم، کاربران و سرمایهگذاران رمزارز هنوز نباید به وحشت بیفتند. شبکهی بیتکوین برای تامین امنیت کیف پولها از رمزنگاری ۲۵۶ بیتی استفاده میکند که فاصله بسیار زیادی با کلید ۱۵ بیتی هک شده دارد.
با این حال پژوهشهای اخیر نشان میدهد فاصلهی میان آزمایشهای کوچک امروز و شکستن کلیدهای واقعی، بیشتر یک چالش مهندسی است تا مانعی فیزیکی. برای نمونه، در یک مقاله پژوهشی گوگل تخمین زده شده که شکستن کلید ۲۵۶ بیتی ممکن است به کمتر از ۵۰۰ هزار کیوبیت فیزیکی نیاز داشته باشد؛ در حالی که یک مطالعه دیگر از محققان کالتک و شرکت Oratomic این نیاز را تنها ۱۰ هزار کیوبیت برآورد کرده است.
سیستمهای موجود هنوز بسیار دور از این اعداد هستند، اما روند کاهش منابع موردنیاز برای شکستن رمزها، نگرانکننده است.
در آخر: کوچ بزرگ به سمت امنیت پسا-کوانتومی
آمارها نشان میدهند که در حال حاضر حدود ۶.۹ میلیون بیتکوین در کیف پولهایی نگهداری میشوند که کلید عمومی آنها در شبکه (On-chain) برای همه قابل مشاهده است. اگر رایانههای کوانتومی آینده به اندازه کافی قدرتمند شوند، این داراییها در معرض خطر قرار میگیرند. به همین دلیل توسعهدهندگانِ شبکههای معتبری مانند اتریوم، ترون و ریپل از همین حالا برای مهاجرت به سیستمهای «مقاوم در برابر کوانتوم» برنامهریزی میکنند.
علیرغم این هشدارها برخی تحلیلگران توصیه میکنند از «بزرگنمایی» خطرات کوتاهمدت پرهیز شود. نظر شما چیست؟ آیا یافتهها در حال بزرگنمایی خطراتاند یا کامپیوترهای کوانتومی خیلی زودتر از آنچه فکرش را میکنیم به خطری برای زیرساختها تبدیل میشوند؟
