بنابر گزارشهای تازه، دولت بریتانیا قصد دارد گوگل و اپل را «تشویق» کند که قابلیت تشخیص/مسدودسازی محتوای حاوی برهنگی را به صورت پیشفرض در دو سیستم عامل اندروید و iOS فعال کنند. در واقع دولت این کشور به دنبال محافظت از کودکان زیر ۱۸ سال است و میخواهد مشاهده این نوع محتوا فقط برای افرادی امکانپذیر باشد که هویت و سن خود را احراز میکنند.
ماجرا چیست؟
هدف نهایی دولت این است که ثبت، ارسال و مشاهده تصاویر حاوی برهنگی برای کودکان «غیرممکن» شود.
طبق پیشنهاد جدید دولت بریتانیا، سیستم عامل موبایلهای اندروید و آیفون باید حاوی قابلیتی باشند که محتوای حاوی برهنگی را به صورت پیشفرض مسدود کند. با این حال کاربران بزرگسال میتوانند با احراز سن خود (مثلا از طریق اسکن چهره) به این نوع محتوا دسترسی داشته باشند.
مقامات بریتانیا پیشتر به این فکر بودند که این محدودیت را برای تمام موبایلهای فروختهشده در خاک بریتانیا اجباری کنند. اما در حال حاضر از مسیر «اجبار» عقبنشینی کردهاند و بیشتر به سمت «اعمال فشار» و «همکاری داوطلبانه» رفتهاند.
هدف نهایی دولت این است که ثبت، ارسال و مشاهده تصاویر حاوی برهنگی برای کودکان «غیرممکن» شود.
البته همین حالا هم سیستمهایی داریم که از کودکان در برابر این نوع محتوا محافظت میکنند. مثلا اپل قابلیت Communication Safety را ارائه کرده که محتوای برهنه را درون پیامها و فیستایم تشخیص و به والدین هشدار میدهد. گوگل هم با قابلیت Family Link به کمک والدین آمده و کنترل محتوای مقابل چشم کودک را آسان کرده است.
اما پیشنهاد دولت بریتانیا، سیستمی بزرگتر برای «مسدودسازی سراسری» محتوای حاوی برهنگی «در سطح سیستم عامل» است. این یعنی قابلیت مورد نظر باید با تمام اپهای نصبشده روی موبایل هم سازگار باشد و در هر لحظه و هر جایی از نمایش تصاویر برهنه جلوگیری کند.
چرا این پیشنهاد بحثبرانگیز شده؟
با اینکه چنین سیستمی میتواند ذاتاً مفید باشد و به امنیت کودکان کمک کند، اما انتقاداتی هم به آن وارد شده:
۱. حریم خصوصی و آزادیهای مدنی: منتقدان میگویند وقتی پای «اسکن چهره و اسکن مدارک رسمی» وسط میآید، حتی اگر نیت محافظت باشد، ریسک نظارت دولتی و سوء استفاده بالا میرود.
۲. اثرگذاری واقعی: بریتانیا همین امسال برای دسترسی به سایتهای پورن هم احراز سن را اجباری کرد، اما آمار نشان میدهند خیلی از کاربران به کمک ویپیان و تصاویر جعلی، محدودیتها را دور زدند.
۳.خطای الگوریتمی: سیستم تشخیص برهنگی ۱۰۰٪ دقیق نیست؛ ممکن است محتوای آموزشی/پزشکی/هنری هم بیدلیل قفل شود و یا برعکس، چیزهایی از فیلتر رد شوند که نباید رد میشدند!
جمعبندی
در مجموع این درخواست دولت بریتانیا مثل تیغ دو لبه میماند: از یک طرف به محافظت از کودکان و کاهش سکستورشن کمک میکند و از طرف دیگر، حریم خصوصی تمام جمعیت را به خطر میاندازد و ریسک نظارت همگانی دولتی را بالا میبرد.
نظر شما راجع به چنین سیستمی چیست؟ آیا واقعا به امنیت روانی کودکان کمک میکند؟ یا دولت بریتانیا اهدافی فراتر از «محافظت از کودکان» دارد؟
این مطالب را هم در «نوشدارو» بخوانید:
نظر بدهید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.